fbpx
overprikkeling vakantie

“Mam, wat kan ik doen?”
“Mam, ik verveel me.”
“Mam, mag ik wat eten?”
“Mam, ik heb het zo warm!”

Voor mij zijn deze vragen alleen herkenbaar in de vakantieweken. Ik kan die vragen plaatsen. In de vakantieweken valt vaak een deel van de structuur, het ritme van standaard dagen weg. De dag verloopt anders, geen bekend en vertrouwd ritme van school en thuis maar een dag zonder planning of een dag met andere activiteiten dan anders.

Structuur valt weg door de vakantieweken

Er zijn tal van mogelijkheden om hiermee om te gaan. Je kunt er vrolijk in mee gaan en zien wat er op je pad komt. Heerlijke houding. Je moet het alleen wel kunnen! Weer een ander zoekt houvast, vraagt wat er gaat gebeuren en wil weten waar het aan toe is. En dan heb je nog het kind dat zich terugtrekt, stil wordt en gaat piekeren. Of het tegenovergestelde: Boos wordt en overal tegenin gaat. Het lijkt wel te denken “ik heb het moeilijk, dan jullie ook!”.


Zoals ik zei vind ik het allemaal logische reacties op het stukje structuur dat wegvalt. Het structuur wat een kind en dan vooral een hooggevoelig kind zo nodig heeft. Waar het zich aan vast kan houden en waardoor het weet waar het aan toe is. Het fijne vertrouwde. Deze veranderingen brengen prikkels met zich mee, prikkels die kunnen zorgen voor overprikkeling. Hoe ga je daarmee om…

Het liefst hebben de hooggevoelige kinderen iedere dag hetzelfde stukje van structuur en herkenning. Maar goed, het kan niet altijd zo gaan. Ook wanneer het kind ouder wordt, zeker dan, zal het soms anders lopen. Het moet leren hiermee om te gaan. Omgaan met verandering in het bekende ritme en net zo goed omgaan met verandering in de omgeving. Bij ons thuis is het de afgelopen vakantiedagen al een behoorlijke proef voor ons hooggevoelig meisje. Ze vermaakt zich prima met haar tweelingzus, ik mag zeker niet klagen. Ze wisselen actievere dingen mooi af met rustige activiteiten en ook ik heb tot nu toe een mooi balans in buitenshuis en thuis. In mijn opvang (ik ben gastouder) is het de eerste twee vakantieweken nog wat drukker. Gezellig druk dat wel! O.a. een vriendinnetje van onze meiden met haar broer. Wat spelen ze leuk met elkaar, alle 4. Echter is het wel druk. Een hoog geluidsgehalte, vooral wanneer er in het zwembad gespeeld wordt. Daarnaast is het warm, nog meer extra prikkels. En toen kwam het moment…. Iets waar we lang naartoe gewerkt hebben!

Overprikkelingsreactie voor zijn, hoe doe ik dat

Wat ben ik trots op d’r! Ons gevoelig meisje had voorheen regelmatig dat het haar te veel werd. Dan kwam er een boze bui dat uitliep op een huilbui. Echt een overprikkelingsreactie, totale vermoeidheid door alle prikkels. De laatste tijd is dit over. Ze zoekt op tijd haar rust op! Mijn vertrouwen in haar, het bewust worden, mijn observeren en verwoorden wat ik zag… het werpt z’n vruchten af. Hoe fijn is het om dat te zien en te merken. Omdat ik dit vaak terug hoor als lastig punt voor zowel het kind als de ouder wil ik er toch eens een blog aan wagen.

Als ouders vinden wij het belangrijk dat ze om leren gaan met situaties die anders lopen dan ze willen of gewend zijn. Wel zijn er grenzen. Het moet niet ten kosten gaan van hun eigen emotie of gevoel. Dit is een mooi voorbeeld van het even doorzetten. Voorheen zou ze door gegaan zijn tot het haar te veel werd, tot de wel bekende laatste druppel de emmer deed overlopen. Nu komt ze naar mij toe, geeft ze aan dat het even te druk voor haar is en kiest iets anders om (alleen) te doen. Heel fijn voor haar en zeker ook voor ons. Het is een hele overwinning! De boze buien blijven zo (vaker) weg en ze kan er zelf voor zorgen dat ze niet overprikkeld raakt. We zien dat dit haar zelfvertrouwen ook goed doet.

Zit je dit als ouder nu te lezen en voel je de behoefte dit je kind ook te laten ervaren? Voel je dat dit het is wat je kind verdiend, wat de overprikkeling weg zou kunnen houden? * Lees dan vooral verder. Ik wil je vertellen hoe wij dit aanpakken, wat je als ouder kan doen, dat je mag doorzetten en niet zomaar moet opgeven.

Hoe leer ik mijn kind omgaan met prikkels?

Wat ging hieraan vooraf? Dit is natuurlijk niet zomaar in één week ontstaan. Het vraagt tijd en begrip. Vaak is het gevaar dat je als ouder het gevoel van je kind weg wil wuiven “Hoezo vind je het te druk? Dat valt toch reuze mee?”. Die reacties zijn voor jou als ouder misschien heel logische maar kan het kind heel onzeker maken. Want hij/zij voelt toch echt iets anders. Toon dus vooral begrip.
Geeft je kind aan dat het te druk is, kijk dan wat de trigger hiervan is. Bij onze dame kan het bijvoorbeeld al omgevingsgeluiden in combinatie met de geluiden van spelende kinderen en ons pratend op de achtergrond zijn. Dat ervaart ze dan als druk terwijl mijn man dit niet zo ervaart. Maar zíj ervaart dit zo dus hebben wij dat te respecteren. Dat is stap 1.

Daarnaast is het verstandig om je kind te gaan observeren. Wanneer raakt het overprikkelt? Wat gebeurt er dan? Hoe had dit voorkomen kunnen worden? Bespreek dit na de overprikkelingsreactie vooral ook met hem/haar. Wanneer onze dochter een overprikkelingsreactie had bekeek ik met haar hoe dit kwam en belangrijker benoemde ik wat ik zag, welk gevoel erbij kwam. Ik vroeg haar of ze het te druk vond, of wanneer ze moe was vroeg ik haar of ze moe was. Door dit keer op keer te benoemen leerde ze zelf dit gevoel te plaatsen en te benoemen. Dat is de grootste winst! Stap 2.

Met observeren en signaleren bereik je veel

Door het vele observeren kwam er een punt waarop ik de overprikkeling aan zag komen. Ik merkte bijvoorbeeld dat ze onrustiger werd in haar reactie naar andere, ze raakte sneller geïrriteerd of begon te hangen. Doordat ik dit begon te herkennen kon ik haar ervoor waarschuwen. Ik riep haar dan even bij me en vertelde wat ik dacht te zien. Ik zei dan bijvoorbeeld dat ik zag dat het haar even te druk werd allemaal en vroeg of ik hier gelijk in had. Ze beaamde dit en nam zelf een stap terug, nog voor de overprikkelingsreactie er was hadden we hem opgevangen. Hoe fijn is dat! Maar daarvoor had ze nu nog wel mij nodig. Observeren en herkennen dat is stap 3.

Stap 4, de laatste stap, komt daarna vanzelf. Door de tijd die jij er samen met je kind in hebt gestopt, door het bewust worden van de signalen die het lichaam bij een overprikkelingsreactie af geeft en door het voor zijn van overprikkeling zal je kind zich al snel lekkerder in z’n vel voelen. Het zal de signalen zelf herkennen en op tijd weten te schakelen. Door deze bewustwording is het kind minder vaak overprikkeld en is de sfeer in huis een stuk aangenamer.

Het kind krijgt hier meer zelfvertrouwen van en zit (meestal) lekkerder in z’n vel. Dat is natuurlijk erg prettig voor de toekomst. En zeg nu zelf… deze vakantieperiode is het ideale moment om met dit stappenplan aan de slag te gaan. Zo kan je kind het nieuwe schooljaar relaxt beginnen met een groot waardevol bezit erbij: Zelfherkenning! Door deze zelfherkenning zal overprikkeling (vaker) verleden tijd zijn.

* Dat ieder kind anders is weten we inmiddels allemaal. Ik ben me er dan ook altijd van bewust dat niet alles bij ieder kind werkt. Zo ook de tips in dit blog. Het is afhankelijk van meerdere factoren, denk aan; omgeving, karakter, interesses en mogelijkheden.

Volg mij en mis niks!
error
Als alles anders gaat… overprikkelingsreactie bij kinderen.
Schuiven naar boven