fbpx

Vijf situaties met boze kinderen + mijn tips hoe hiermee om te gaan.

boze kinderen

Boze kinderen zien we het liefst niet. Vaak krijgen ze dan al snel te horen dat ze moeten stoppen of naar hun kamer moeten om af te koelen. Waarom willen we boze kinderen niet zien? Boos zijn is, zeker voor jonge kinderen, een manier om zich te uiten wanneer ze niet weten hoe ze iets kunnen uiten. Het ontdekken van emoties is nog vol in ontwikkeling. Daarnaast krijgt een kind ronde de twee jaar een eigen wil, het krijgt door dat het dingen anders kan willen dan zijn opvoeders.

Voornamelijk jonge kinderen zijn nog niet altijd in staat om te vertellen wat hun dwars zit en/of wat ze voelen. Ga jezelf eens na als er iets niet lukt of wanneer jij je niet begrepen voelt. Wat voel je dan?
Juist irritatie, onbegrip en daar volgt meestal een geïrriteerde reactie op..

Waarom willen we als ouders toch zo graag dat onze kinderen niet boos zijn. We leren onze kinderen zo eigenlijk dat die emotie er niet mag zijn. Maar ook die emotie hoort bij het leven. En juist dan hebben kinderen ons zo hard nodig. En net dan sturen we ze vaak weg, duwen we ze van ons af…

Ik wil hieronder 5 situaties doornemen waarom boze kinderen op dat moment boos zijn. Ik hoop jullie hiermee in te laten zien dat een kind niet boos is om je te klieren maar dat er woede is omdat het zich niet gehoord voelt of niet kan uiten.

Boze kinderen hoe pak je dit aan. Lees hieronder mijn 5 tips.

Reden 1: Je kind wil zelf zijn jas dicht maken maar het lukt niet.

Je kind wil zelf zijn jas dichtmaken. Hij wil echt niet dat jij daarbij helpt. Maar na 5 minuten is het nog steeds niet gelukt. Het geduld raakt een beetje op en je kind raakt gefrustreerd. Het is logisch dat je kind hier boos op reageert. Vertel je kind dat jij het hem wil leren. Doe het bijvoorbeeld samen. Geef hierbij je kind het gevoel dat hij zelf bijna alles doet. Door het een paar keer zo aan te pakken zal hij het in het vervolg (sneller) zelf kunnen doen.

boos kind begeleiden

Reden 2: Je verbiedt je kind iets om te doen terwijl hij dit heel graag wil.

Je kind wil iets doen waar jij niet achter staat. Je kind reageert hier boos op. Door simpelweg toe te lichten wat de reden is dat jij het niet goed vindt kun je vaak al veel boosheid wegnemen. Vaak geven we aan dat iets niet mag en klaar. Maar voor een kind is het daarmee niet klaar. Een kind wil weten waar het aan toe is, waarom iets niet mag. Door dit direct duidelijk uit te leggen zal je kind je eerder begrijpen. Misschien kunnen jullie samen een alternatief bedenken?

Reden 3: Je kind moet van jou iets doen wat het niet wil.

Je kind zit lekker te spelen en is helemaal opgegaan in z’n spel. Jij ziet dat je kind zijn schoenen niet opgeruimd heeft, ze liggen midden in de kamer. Dat is niet zoals jullie dit afgesproken hebben. Je zegt je kind de schoenen nu op te ruimen. Je kind, die lekker in z’n spel zat, kijkt op en voelt teleurstelling omdat het moet stoppen met iets waar hij helemaal in zat. Maar teleurstelling is een lastige emotie. Je kind gaat protesteren want het wil verder spelen. Jij zegt dat het eerst z’n schoenen moet opruimen. Je kind wordt boos! Onder veel protest ruimt hij z’n schoenen op en laat daarna z’n speelgoed liggen… een nieuwe situatie om ruzie over te maken 😉

Wat nou als je dit iets anders had aangepakt? Je kind zit lekker te spelen. Je ziet de schoenen liggen en wacht tot je kind klaar is met het spel waarmee hij bezig is. Daarna vraag je het hem op te ruimen.

OF

Je geeft aan je kind aan dat hij wanneer het met de Playmobil klaar is zijn schoenen moet opruimen.

Vaak zijn dit soort kleine aanpassingen al voldoende om boze kinderen te voorkomen. Als we zelf bezig zijn vinden we het ook lang niet altijd prettig om gestoord te worden en iets anders te moeten doen. Waarom zouden we dit van een kind dan wel verlangen?

Reden 4: Je kind wil iets uiten maar kan zich nog niet uiten.

Ik voel altijd zo ontzettend met een kind mee wanneer het iets duidelijk wil maken maar ik (of iemand anders) hem niet kan verstaan. Dat is natuurlijk vaak bij een dreumes en peuter het geval. Ik kan zo goed begrijpen hoe frustrerend dit moet zijn. Mijn talenknobbel is niet zo goed en ik stel mijzelf dan altijd voor dat ik in het buitenland sta en iets duidelijk wil maken maar niet begrepen wordt. AAARGGGHHH!! Dat frustreert! En dat heeft een kind natuurlijk ook. Daar komt bij dat een kind nog moet leren om zijn emoties te uiten op een prettige manier. Logisch dat het boos wordt als het zich niet geuit krijgt en hierdoor niet begrepen voelt. Het wil iets maar krijgt het niet voor elkaar.

Vaak zie je ouders op een gegeven moment dan zelf ook gefrustreerd of wanhopig raken want hoe goed ze ook hun best doen ze verstaan hun kind gewoon niet! Ik vraag dan vaak aan het kind om z’n handje en het mij aan te wijzen.  Vaak kom je dan een heel eind. Probeer zelf ook rustig te blijven als je het niet begrijpt, door rust uit te stralen kan je kind ook meer rust behouden.

Reden 5: Jij verlangt iets van je kind, je kind wil anders.

Om een simpel voorbeeld te geven: het begint koud te worden buiten, jij wil dat je kind een jas aan doet. Je kind denkt hier anders over en wil geen jas aan. Hierover kun je natuurlijk een hele tijd gaan staan welles/nietes maar is dit nodig? Vraag je zelf eens wat vaker af of dat geen wat jij wil en je kind (op dat moment niet) wel nodig is om daarover zo lang door te gaan. Het bederft vaak de sfeer. Neem de jas van je kind mee en laat het hem zelf ervaren.

Nog een voorbeeld: het is winter en koud buiten. Jullie gaan naar de winkel en je kind moet zijn jas aan trekken. Je kind wil geen jas aan. Je hebt twee opties, of je eist van je kind de jas aan te trekken. Of je vraagt aan je kind hoe het komt dat hij zijn jas niet aan wil trekken. Meestal krijg je dan reacties als ‘ik wil nog even dit doen’ of ‘ik wil het zelf doen’. Vraag jezelf op dat moment af of het nog even kan wachten, zo ja. Zeg dat je kind over 1 minuut zijn jas moet aantrekken, of bijvoorbeeld nadat het z’n activiteit afgerond heeft. Waarschijnlijk doet je kind dan zonder mokken z’n jas aan omdat hij het gevoel heeft dat het mee mocht beslissen.

Met dit blog wil ik echt niet zeggen dat je je kinderen altijd maar hun zin moet geven. Zeker niet! Dat zou niet ideaal zijn, er gebeuren in het leven nu eenmaal dingen die je moet doen maar zelf (op dat moment) liever niet doet. Dat zal altijd zo blijven. Maar ik wil je met dit bericht in laten zien wat er kan spelen binnen in het hoofd van boze kinderen. Vaak als je vraagt naar hoe het komt dat hij nu zo boos is krijg je een kijkje in het hoofd van je kind.

Boos worden we allemaal, maar heeft ook altijd een reden. Leer naar je kind luisteren en je leert je kind naar zichzelf te luisteren. ♥

Kinderen die boos worden doen dit dus niet om ons te klieren. Ze zijn boos! Hoe ze dit vervolgens aanpakken is niet altijd handig maar dit is een leerproces naar het vinden van de juiste manier.

Toon begrip en bied begeleiding. Hij/zij komt er wel 😊

Merk je dat je kind wel erg vaak onder de term boze kinderen valt? Heeft het woedeaanvallen waarvan jij denkt wat moet ik hier nu toch mee?  Valt je kind onder de term “explosieve kinderen”? Merk je dat het zelf last heeft van de boze buien? Wist je dat dit ook een overprikkelingsreactie kan zijn?

Neem dan via onderstaand formulier contact met mij op voor een gratis en geheel vrijblijvende inzichtsessie. Jij doet je verhaal en daarna kijken we samen of ik iets voor jullie kan betekenen om zo in de toekomst de boze buien voor je kind prettiger te laten verlopen.


Vijf situaties met boze kinderen + mijn tips hoe hiermee om te gaan.
Schuiven naar boven